صفر تا صد فرآیند تولید ورق گالوانیزه

به طور کلی، دو روش اصلی برای تولید ورق گالوانیزه وجود دارد: گالوانیزه گرم (غوطه‌وری گرم) و گالوانیزه سرد (الکتروگالوانیزه). علاوه بر این، روش‌های دیگری مانند گالوانیلینگ و پیش‌گالوانیزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۱. فرآیند تولید ورق گالوانیزه به روش غوطه‌وری گرم (Hot-Dip Galvanization)

این روش، متداول‌ترین و بهترین روش تولید ورق گالوانیزه در ایران و سراسر جهان است. در این فرآیند، ورق فولادی درون حمامی از روی مذاب با دمای تقریبی ۴۵۰ تا ۴۸۰ درجه سانتی‌گراد غوطه‌ور می‌شود. این غوطه‌وری باعث ایجاد یک پیوند متالورژیکی قوی بین فولاد و پوشش روی می‌شود و پوششی ضخیم و مقاوم را بر روی تمام سطح ورق، شامل گوشه‌ها و لبه‌ها، ایجاد می‌کند.

مراحل کامل تولید ورق گالوانیزه به روش غوطه‌وری گرم

 فرآیند کامل تولید ورق گالوانیزه در ایران به روش غوطه‌وری گرم شامل مراحل زیر است:

• آماده‌سازی سطح (پاکسازی):
  • جوشکاری اولیه: در ابتدا، کلاف‌های ورق به یکدیگر جوش می‌خورند تا یک نوار پیوسته ایجاد شود.
  • چربی‌زدایی: ورق‌ها با استفاده از برس‌های مخصوص و محلول‌های قلیایی شستشو داده می‌شوند تا هرگونه آلودگی، چربی و روغن از سطح آن‌ها پاک شود.
  • اسیدشویی: برای حذف لایه‌های زنگ‌زدگی و اکسیداسیون باقی‌مانده، ورق‌ها در حمامی از اسیدکلریدریک غوطه‌ور شده و سپس با آب تمیز شستشو داده می‌شوند.
  • فلاکس‌زنی: ورق‌ها در حمام گرم کلرید آمونیاکی روی قرار می‌گیرند. این مرحله اکسیدهای باقی‌مانده را حذف کرده و سطح فولاد را برای واکنش بهتر با روی مذاب آماده می‌کند و چسبندگی پوشش را افزایش می‌دهد.
  • آنیلینگ (بازپخت): ورق‌ها وارد کوره‌های آنیل می‌شوند و سه مرحله پیش‌گرم، گرم شدن و هم‌دمایی را پشت سر می‌گذارند تا عملیات بازپخت به پایان برسد و اکسیدهای احتمالی باقی‌مانده نیز از بین بروند.
• غوطه‌وری در حمام روی مذاب: پس از آماده‌سازی، ورق‌ها وارد کوره مذاب روی می‌شوند. در این مرحله، یک لایه نازک از روی بر روی دو سطح ورق کشیده می‌شود. هنگامی که ورق‌ها از این کوره خارج می‌شوند، روی با اکسیژن هوا واکنش داده و اکسید روی تشکیل می‌شود، که سپس با دی‌اکسید کربن واکنش داده و کربنات روی با رنگ نقره‌ای مایل به خاکستری روی سطح فولاد ایجاد می‌کند.
• تنظیم ضخامت پوشش: با کمک جت هوا، ضخامت لایه روی بر روی ورق‌ها تنظیم می‌شود.
• خنک‌کاری و خشک‌کردن: ورق‌ها ابتدا با دمش هوا و سپس با عبور از تانک آب خنک می‌شوند. در نهایت، مجدداً با دمش هوا خشک می‌شوند.
• پوشش کروماته: برای جلوگیری از شوره زدن، بر روی سطح ورق‌ها پوشش کروماته ایجاد می‌شود. کنترل پیوسته ضخامت روی در تمامی این مراحل ضروری است.

مزایای روش غوطه‌وری گرم

• استحکام و ضخامت مناسب: ورق‌های تولید شده به این روش از استحکام و ضخامت بسیار مناسبی برخوردارند.
• چسبندگی بالا: پوشش روی در این روش چسبندگی بالایی به ورق دارد.
• مقرون‌به‌صرفه: از نظر اقتصادی، قیمت ورق گالوانیزه تولید شده با این روش نسبت به مزایایش بسیار مناسب است.
• مقاومت بالا در برابر خوردگی: پوشش ضخیم و مقاوم روی، پایداری بالایی در برابر زنگ‌زدگی و خوردگی ایجاد می‌کند.
• پوشش‌دهی کامل: تمام سطوح ورق، حتی گوشه‌ها و لبه‌ها، پوشش داده می‌شوند.
• سرعت تولید بالا: این روش امکان تولید سریع در مقیاس بزرگ را فراهم می‌کند.

معایب روش غوطه‌وری گرم

• عدم یکنواختی کامل ضخامت روی: ممکن است ضخامت پوشش در این روش کاملاً قابل کنترل نباشد.
• ظاهر اسپنگلی (گل‌دار): پس از سرد شدن، ممکن است طرح‌هایی از فلز روی بر روی ورق ایجاد شود که به آن اسپانگل یا گل گالوانیزه می‌گویند.

۲. فرآیند تولید ورق گالوانیزه به روش الکتروگالوانیزه (گالوانیزه سرد – Electrogalvanization)

در این روش، که به آن آبکاری روی نیز گفته می‌شود، از یک محلول الکترولیتی و جریان الکتریکی برای پوشش‌دهی ورق فولادی استفاده می‌شود. ذرات روی از آند جدا شده و بر روی سطح ورق (کاتد) رسوب می‌کنند. این فرآیند در دمای پایین‌تری نسبت به روش گرم انجام می‌شود.

مراحل تولید ورق گالوانیزه به روش الکتروگالوانیزه

 آماده‌سازی سطح مشابه روش غوطه‌وری گرم است. سپس ورق‌های فولادی به محلول الکترولیتی حاوی یون‌های روی وارد شده و جریان الکتریکی کنترل‌شده‌ای از محلول عبور داده می‌شود تا یون‌های روی روی سطح ورق رسوب کنند. پس از دستیابی به ضخامت مورد نظر، ورق‌ها خشک شده و ممکن است تحت فرآیندهای پس از عملیات مانند کروماته یا غیرفعال‌سازی قرار گیرند.

مزایای روش الکتروگالوانیزه

• پوشش یکنواخت و نازک: این روش پوششی یکنواخت و با ضخامت دقیق ایجاد می‌کند.
• کیفیت سطحی بالا: محصولی صاف، یکدست و براق تولید می‌کند.
• عدم تغییر در خواص مکانیکی: خواص مکانیکی ورق فولادی تغییر نمی‌کند.
• دقت پوشش‌دهی بالا: کنترل دقیق ضخامت پوشش روی را فراهم می‌کند.
• اقتصادی برای قطعات کوچک: به‌ویژه برای اتصال‌دهنده‌های کوچک و رزوه‌های ظریف کاربرد دارد.

معایب روش الکتروگالوانیزه

• ضخامت کمتر پوشش: مقاومت آن در برابر خوردگی نسبت به روش گرم پایین‌تر است.
• مقاومت کمتر در برابر پوسیدگی و زنگ‌زدگی: به دلیل نازک بودن لایه روی.

۳. روش گالوانیلینگ (Galvannealing)

این روش ترکیبی از فرآیندهای گالوانیزه گرم و آنیلینگ (بازپخت) است. پس از غوطه‌ور شدن در روی مذاب، ورق تحت حرارت قرار می‌گیرد تا آلیاژی از آهن و روی بر سطح آن تشکیل شود. نتیجه، یک پوشش به رنگ خاکستری مات است. ورق گالوانیله برای جوشکاری و چسبندگی رنگ بسیار مناسب است. این روش شکل‌پذیری بالاتری نیز به ورق می‌دهد.

۴. روش پیش‌گالوانیزه (Pre-Galvanized)

این فرآیند مشابه گالوانیزه گرم است، اما در همان مرحله اول تولید ورق فلز انجام می‌شود. ورق نورد شده ابتدا تمیز می‌شود و سپس از حوضچه روی مذاب عبور کرده و بلافاصله به صورت کویل درمی‌آید. مزیت اصلی این روش، سرعت بالای تولید و پوشش یکپارچه‌تر نسبت به روش سنتی غوطه‌وری گرم است. با این حال، نواحی برش داده شده، پوششی نخواهند داشت.